Gözle temaşa edilebilen güzellik, güzelliğin sadece bir bölümünü (sureti); göze zevk verme, gönülde heyecan uyandırma, beğeni ve sevgi hissettirme gibi arzulama niteliklerini taşır. Güzel, hayranlıkla duyumsanandır. Seyredende bir aydınlanma, bir sürur uyandıran zevktir. Güzellik cezbeden, sevilen bir mahiyettir ve bütün güzel suretler bu cana yakınlıkla ayırıcı bir özellik taşır. Bu ayırıcı nitelikle özel bir ilgi kazanan güzellik, hem ona sahip olana kendini özel hissettirir hem de onu her şeyden ayıran bir hayranlıkla, özlemle seyredilir. Fakat ne güzelliğin özel hissettirmesi ne de hayranlıkla seyredilmesi anlamını kavramak için yeterlidir. Çünkü güzelin ideal niteliği, ayırıcı biçimi uyumlu olduğu özle, onu var eden kaynakla anlamlıdır. Suretin bir iddiasına dönüştüğünde ise onu var eden özden kopar. Bu yüzden güzelin uyumlu olduğu ideal surete kusursuz baht hazırlamaz, seyredilmekle de yetinmez.

… Devamını Dergiden Okuyunuz.